Home / Z życia “Civitas Christiana” (page 159)

Z życia “Civitas Christiana”

Informacje z życia Stowarzyszenia Civitas Christiana

Warmińskie doświadczenie i dzisiejsza tożsamość

Należę do grona członków naszego Stowarzyszenia, którzy wła- ściwie aktywną działalność publiczną mają już za sobą. Związa- łem się ze Stowarzyszeniem przed wielu laty. Identyfikowałem się z inicjatywami regionalnymi olsztyńskiego środowiska i ludźmi, zaangażowanymi w polskie trwanie na Warmii, Mazu- rach i Powiślu, kiedy te ziemie znajdowały się pod niemiecką …

Więcej »

Precyzujemy zapisy statutowe

Rozmowa z Sławomirem Józefiakiem, przewodniczącym Komisji Statutowej, sekretarzem Zarządu Głównego Katolickiego Stowarzyszenia „Civitas Christiana”

Więcej »

Pismo służące umacnianiu sądeckiej tożsamości

Pomysł wydawania pisma, stawiającego sobie za cel budowa- nie tożsamości regionalnej w oparciu o bogate doświadczenia historyczne Sądecczyzny, zrodził się w 1991 roku, na fali inicjatyw związanych z 700-leciem Nowego Sącza. Idea ta od samego początku związana była z miejscowym środowiskiem „Civitas Christiana”.

Więcej »

Pomiędzy nicością a nieśmiertelnością

Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana” Oddział Wielkopolski pod patronatem metropolity poznańskiego ks. abp. Stanisława Gądeckiego zorganizowało w Poznaniu panel dyskusyjny „Człowiek współczesny w poszukiwaniu zagubionej tożsamości”. Panel odbył się 16 lutego.

Więcej »

Od PAX-u do Civitas Christiana

Z dzisiejszej perspektywy trudno jeszcze o wyważoną i w pełni obiektywną historię Stowarzyszenia PAX – organizacji świeckich katolików działającej w latach 1945 – 1993, określającej się jako ruch społecznie postępowy, akceptujący ustrój socjalistyczny, przekształconej na drodze tzw. przejścia w Stowarzyszenie Civitas Christiana, a następnie Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana”.

Więcej »

Ostatnia droga Jerzego Pietrkiewicza

„Rodem Polak, sercem dobrzynianin, a talentem Świata Obywatel – profesor Jerzy Pietrkiewicz odszedł z tego świata. Wierny sługa zakonu poezji, ten, który nie tylko do niego wstąpił, ale uczynił tu ogród iście królewski. Wywiódł z niego najpiękniejsze strofy, będące świadectwem umiłowania dobrzyńskiej ziemi.

Więcej »