Ks. Tadeusz Fedorowicz. Msza pod namiotem podczas wędrówki. Fot. archiwum prywatne

Szczęśliwe życie [Więź]

Opowieść o księdzu Tadeuszu Fedorowiczu.

Tadeusz Fedorowicz (1907–2002), urodzony na galicyjskim Podolu w rodzinie ziemiańskiej, jako młody ksiądz w roku 1941 dobrowolnie dołącza do transportu lwowian wywożonych przez Sowietów w głąb Rosji. Potem jako kapelan w armii Andersa zostaje duszpasterzem Polaków w Kazachstanie. Wraca do kraju w 1944 roku z armią Berlinga. Z czasem zostaje kapelanem w Zakładzie dla Niewidomych w Laskach, gdzie jednocześnie prowadzi nieformalne duszpasterstwo ludzi poszukujących i młodzieży akademickiej.

Ks. Tadeusz Fedorowicz. Msza pod namiotem podczas wędrówki. Fot. archiwum prywatne.

Przez niemal 40 lat jest też duchowym powiernikiem Karola Wojtyły – jako biskupa, kardynała i papieża.

„Musiała być jakaś przyczyna, dla której arcybiskup Wojtyła ściągał księdza Tadeusza do Krakowa, odbywał z nim długie rozmowy. To samo miało miejsce, gdy kardynał Wojtyła został Biskupem Rzymu i zapraszał księdza Tadeusza na rozmowy pod gwiazdami” – pisze autorka.


Izabela Broszkowska, należąca do rodziny Ojca Tadeusza i uczestniczka wakacyjnych wędrówek Wuja z młodzieżą, posługując się obficie jego własnymi wspomnieniami oraz świadectwami innych osób, kreśli przejmującą opowieść o drodze życiowej świętego kapłana, charyzmatycznego duszpasterza, świadka epoki naznaczonej przez dwa totalitaryzmy.

Autor: Izabela Broszkowska

Źródło: Wydawnictwo Więź

mak

Zobacz także w e-civitas:

Duch 44. Siła ponad słabością [Wyd. WAM]

Zawsze w cieniu. Zawsze potrzebni. Wreszcie docenieni. Kapelani Powstania Warszawskiego.