Home / Z archiwum / W Roku Wiary … Umocnieni w wierze

W Roku Wiary … Umocnieni w wierze

 Ubogaceni wewnętrznie, wdzięczni za dar wiary wracamy do naszych rodzin,  zadań i powinności.

W dniach od 31.08 do 01. 09. 2013 r. członkowie i sympatycy Katolickiego Stowarzyszenia Civitas Christiana z Włocławka pielgrzymowali do Ziemi Podlaskiej. Głównym celem pielgrzymki był wyjazd do SOKÓŁKI, miejsca CUDU EUCHARYSTYCZNEGO. Z modlitwą i śpiewem na ustach wyruszyliśmy na szlak pielgrzymi. Pierwszym przystankiem modlitewnym było LORETTO koło Wyszkowa. Sanktuarium, gdzie w głównym ołtarzu umieszczona jest figura M. B. Loretańskiej, słynąca łaskami, wyrzeźbiona na wzór M.B. z Loreto we Włoszech. Loretto polskie, to  „przystań dla duszy”- tak powiedział o nim  błogosławiony Jan Paweł II. Jest to odpowiednie miejsce na wyciszenie, modlitwę i kontemplację. Kontynuując podróż zdążamy do SOKÓŁKI, niedaleko Kuźnicy Białostockiej. Tu znajduje się Kolegiata p.w. św. Antoniego Padewskiego.

W Sokółce

W październiku 2008 r. nastąpił tu CUD Przemiany Hostii w CZĄSTKĘ CIAŁA PAŃSKIEGO, nazwany CUDEM EUCHARYSTYCZNYM. 02. 10. 2011r. Hostię przeniesiono do bocznej Kaplicy M.B. Różańcowej i jest ona nieustannie wystawiona w relikwiarzu. W czasie Mszy św. Ksiądz Tomasz opisał to niezwykłe wydarzenie, jakie miało miejsce w świątyni w 2008 r. Po zakończonej Eucharystii każdy z nas w ciszy i skupieniu mógł zastanowić się nad swoją wiarą. Wiara jest trudnym darem, dlatego też osobiste spotkanie  z Cząstką Ciała Pańskiego było dla nas niezwykłym doświadczeniem oraz pogłębieniem wiary. Myślę, że był to mocny akcent  kończącego się Roku Wiary przeżywanego w kościele katolickim, a ogłoszonym przez Benedykta XVI. Następnym przystankiem  jest Różanystok. W kościele, z tytułem Bazyliki Mniejszej, znajduje się Cudowny Obraz M.B. Różanostockiej. Obraz słynący łaskami. Wiele złożonych wot jako  podziękowanie – w różnych okolicznościach. Ksiądz bp Józef Zawitkowski  ofiarował Matce Bożej swój pierścień i dlatego Matka Boża ma dwa pierścienie, i na lewej i na prawej dłoni. Poznając historię Sanktuarium przekazaną przez ks. Adama, Salezjanina, pochyleni w modlitwie, żegnamy piękny Różanystok. Z zamyśleniem nad głębią naszej wiary dojeżdżamy do Sanktuarium w Świętej Wodzie koło Wasilkowa, gdzie wita nas Góra Krzyży. Jest tu Sanktuarium M.B. Bolesnej z cudownym Jej obrazem. Serdecznie powitani przez kustosza poznajemy historię powstania tego świętego miejsca. Można modlić się w świątyni, ale można także zatopić się w  modlitewnej ciszy  i rosnącej Górze Krzyży otoczonej siedmioma kapliczkami Matki Bożej Bolesnej. Każdy może zostawić tu swój krzyż, krzyżyk podpisany bądź nie, i zapytać ileż jest w tych zawieszonych czy postawionych krzyżach modlitwy, próśb, cierpienia i problemów ludzkich? Na pewno jest uwielbienie i podziękowanie, bo Krzyż to cierpienie, doświadczenie ale i zwycięstwo. To MIŁOŚĆ.

Pałac Branickich zw. Wersalem Północy
Pałac Branickich zw. Wersalem Północy

W dalszej wędrówce pielgrzymiej zmierzamy do Białegostoku, miasta z ciekawą architekturą, w otoczeniu pięknej zieleni i  kwiatów. Urzeczeni pięknem miasta zwiedzamy Pałac Branickich oraz Bazylikę Archikatedralną p.w. Wniebowzięcia NMP, słynącą z kultu Obrazu Ostrobramskiej Matki Miłosierdzia. Przewodnikiem był pan Tomasz Filipowicz, członek Civitas Christiana Oddziału Białostockiego. Na chwilę wytchnienia i odpoczynku zaproszeni jesteśmy przez p. Bogusławę Wencław, dyr Oddziału Okręgowego w Białymstoku, do siedziby Civitas Christiana. Dziękując jej za serdeczność i tak królewskie przyjęcie obiecujemy, że jeszcze tu przyjedziemy. W Białymstoku ostatnim punktem pielgrzymki było  nawiedzenie Sanktuarium Miłosierdzia Bożego, którego wezwanie łączy się nierozerwalnie z posłannictwem św. Faustyny i działalnością duszpasterską Błogosławionego Ks. Michała Sopoćki.

Pokrzepieni,  radośni,  ze śpiewem i Koronką do Miłosierdzia Bożego wyruszamy w drogę powrotną, by zatrzymać się jeszcze na chwilę w Czerwińsku nad Wisłą i nawiedzić Sanktuarium Pani Mazowsza z Cudownym Obrazem Matki Bożej Czerwińskiej koronowanym 06.09.1970 r. przez kard. Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Polski. Ubogaceni wewnętrznie, wdzięczni za dar wiary wracamy do naszych rodzin,  zadań i powinności.

Aleksandra Przybyłowska

Dodaj komentarz