Wydawać by się mogło, że sprawiedliwość to sprawiedliwość. Czy zatem może być jakaś „większa” i „mniejsza” sprawiedliwość? Jezus domaga się od swoich uczniów większej sprawiedliwości, niż ta, która cechuje postępowanie faryzeuszy. Mało tego – stwierdza, że jeśli nasza sprawiedliwość nie będzie większa niż ta, którą
Ewangelia dzisiejszej niedzieli ukazuje Jezusa nauczającego tłumy, otoczonego także swoimi uczniami. Jezus ogłasza im błogosławieństwa. Ogłasza je siedząc na górze, która w tradycji po dziś dzień nazywana jest Górą Błogosławieństw. Czyni w ten sposób nawiązując do wydarzenia starotestamentalnego, kiedy to Mojżesz na Górze Synaj otrzymuje
Głoszenie Słowa przez Jezusa, czyli moment, w którym rozpoczyna się Jego publiczna działalność, zbiega się w czasie z uwięzieniem Jana Chrzciciela. Ten, który zapowiadał nadejście Mesjasza, kończy działalność, a Jezus rozpoczyna swoją misję. Słowem Jezus podnosi na duchu, uzdrawia, oczyszcza z grzechów i krzewi w
Kolejne świadectwo Jana Chrzciciela o Jezusie. Pełne dojrzałych sformułowań i daleko posuniętych implikacji. Trzeba nam pamiętać, że św. Jan Apostoł, ludzki autor ostatniej z czterech Ewangelii, spisywał ją pod natchnieniem Ducha Świętego, jako już bardzo poukładaną i dojrzałą teologicznie opowieść o Chrystusie, Jego misji, nauczaniu
Sakrament chrztu włącza nas w Kościół, wszczepia w Chrystusa i zmazuje wszystkie grzechy. Tymczasem chrzest, którego udzielał w Jordanie Jan Chrzciciel był tylko zapowiedzią nowego chrztu z Ducha Świętego. Chociaż Jan udzielał go również ku nawróceniu i odpuszczeniu grzechów. Skoro tak, to dlaczego Jezus, który
Odwieczne Słowo Boga stało się Ciałem. Ten początek janowej Ewangelii jest bardzo pogłębioną teologiczną refleksją nad posłannictwem Jezusa z Nazaretu. Poprzez fakt wcielenia Jezus jest dla nas tym Logosem, Słowem, które było u Boga i które samo było i jest Bogiem. Dzisiaj wchodzimy w rzeczywistość
Jezus Chrystus jest Królem Wszechświata, Panem panujących i wszystko zostało Mu poddane. Tę prawdę Kościół podkreśla czcząc Jezusa w dzisiejszej uroczystości. Mamy odkrywać, że tyko Jezus jest Panem i jedynym Pośrednikiem między Bogiem a ludźmi. Tymczasem towarzyszy nam dzisiaj osobliwy fragment Ewangelii, a mianowicie scena
Dzisiejszy fragment Ewangelii opisuje czas zamętu, zapowiedź zburzenia świątyni i prześladowań. Można powiedzieć, że dziś szczególnie odczuwamy skutki wojen, przewrotów i niepokojów, które przetaczają się przez świat. Rozmaite grupy zapowiadają nadejście końca świata, powrotu Jezusa, wskazują na znaki, ale my musimy pamiętać, że wszystko jest
Obchodzimy w tę niedzielę rocznicę poświęcenia bazyliki laterańskiej. Jezus, który przepędza przekupniów ze świątyni jerozolimskiej jest przepełniony gorliwością i troską o dom Boga. Uczy nas, że miejsce święte to nie targowisko, ale przestrzeń, która ma na pierwszym miejscu prowadzić do osobistego spotkania z Najwyższym. Owszem,
Pierwsze dni listopada to czas, kiedy masowo nawiedzamy groby naszych zmarłych. Porządkujemy je, ukwiecamy, zapalamy znicze. Wspominamy naszych bliskich, których już z nami nie ma. Podejmujemy refleksję nad życiem, nad jego przemijaniem, myślimy, co w życiu jest najważniejsze i jak je przeżyć, aby miało ono
Wydawać by się mogło, że sprawiedliwość to sprawiedliwość. Czy zatem może być jakaś „większa” i „mniejsza” sprawiedliwość? Jezus domaga się od swoich uczniów większej sprawiedliwości, niż ta, która cechuje postępowanie faryzeuszy. Mało tego – stwierdza, że jeśli nasza sprawiedliwość nie będzie większa niż ta, którą
Ewangelia dzisiejszej niedzieli ukazuje Jezusa nauczającego tłumy, otoczonego także swoimi uczniami. Jezus ogłasza im błogosławieństwa. Ogłasza je siedząc na górze, która w tradycji po dziś dzień nazywana jest Górą Błogosławieństw. Czyni w ten sposób nawiązując do wydarzenia starotestamentalnego, kiedy to Mojżesz na Górze Synaj otrzymuje
Głoszenie Słowa przez Jezusa, czyli moment, w którym rozpoczyna się Jego publiczna działalność, zbiega się w czasie z uwięzieniem Jana Chrzciciela. Ten, który zapowiadał nadejście Mesjasza, kończy działalność, a Jezus rozpoczyna swoją misję. Słowem Jezus podnosi na duchu, uzdrawia, oczyszcza z grzechów i krzewi w
Kolejne świadectwo Jana Chrzciciela o Jezusie. Pełne dojrzałych sformułowań i daleko posuniętych implikacji. Trzeba nam pamiętać, że św. Jan Apostoł, ludzki autor ostatniej z czterech Ewangelii, spisywał ją pod natchnieniem Ducha Świętego, jako już bardzo poukładaną i dojrzałą teologicznie opowieść o Chrystusie, Jego misji, nauczaniu
Sakrament chrztu włącza nas w Kościół, wszczepia w Chrystusa i zmazuje wszystkie grzechy. Tymczasem chrzest, którego udzielał w Jordanie Jan Chrzciciel był tylko zapowiedzią nowego chrztu z Ducha Świętego. Chociaż Jan udzielał go również ku nawróceniu i odpuszczeniu grzechów. Skoro tak, to dlaczego Jezus, który
Odwieczne Słowo Boga stało się Ciałem. Ten początek janowej Ewangelii jest bardzo pogłębioną teologiczną refleksją nad posłannictwem Jezusa z Nazaretu. Poprzez fakt wcielenia Jezus jest dla nas tym Logosem, Słowem, które było u Boga i które samo było i jest Bogiem. Dzisiaj wchodzimy w rzeczywistość
Jezus Chrystus jest Królem Wszechświata, Panem panujących i wszystko zostało Mu poddane. Tę prawdę Kościół podkreśla czcząc Jezusa w dzisiejszej uroczystości. Mamy odkrywać, że tyko Jezus jest Panem i jedynym Pośrednikiem między Bogiem a ludźmi. Tymczasem towarzyszy nam dzisiaj osobliwy fragment Ewangelii, a mianowicie scena
Dzisiejszy fragment Ewangelii opisuje czas zamętu, zapowiedź zburzenia świątyni i prześladowań. Można powiedzieć, że dziś szczególnie odczuwamy skutki wojen, przewrotów i niepokojów, które przetaczają się przez świat. Rozmaite grupy zapowiadają nadejście końca świata, powrotu Jezusa, wskazują na znaki, ale my musimy pamiętać, że wszystko jest
Obchodzimy w tę niedzielę rocznicę poświęcenia bazyliki laterańskiej. Jezus, który przepędza przekupniów ze świątyni jerozolimskiej jest przepełniony gorliwością i troską o dom Boga. Uczy nas, że miejsce święte to nie targowisko, ale przestrzeń, która ma na pierwszym miejscu prowadzić do osobistego spotkania z Najwyższym. Owszem,
Pierwsze dni listopada to czas, kiedy masowo nawiedzamy groby naszych zmarłych. Porządkujemy je, ukwiecamy, zapalamy znicze. Wspominamy naszych bliskich, których już z nami nie ma. Podejmujemy refleksję nad życiem, nad jego przemijaniem, myślimy, co w życiu jest najważniejsze i jak je przeżyć, aby miało ono
Już jest! Nowy numer kwartalnika „Civitas Christiana” do pobrania!
