Opowiedzianą pokrótce historię znaczę życiem każdego dnia, aż do dnia ostatniego. Jest syntezą historii mojego życia z historią miasta, które stało się dla mnie jedynym, niewymienialnym na inne miejscem na ziemi. Siedemdziesiąt dwa lata… To już tak wiele, że nie zdołam w szczegółach opowiedzieć wszystkiego,
9.04 (…) Jest godz.14.30. Zajeżdżamy do Smoleńska. Na razie stoimy na dworcu towarowym. (…) Jednak jesteśmy w Smoleńsku. Jest to wieczór, minęliśmy Smoleńsk, dojechaliśmy do stacji Gniezdowo. Wygląda tak, jakbyśmy mieli tu wysiadać, bo kręci się wielu wojskowych” – ostatni zapis w notatniku ppor. rez.
Starą jak świat prawdę ponownie ogłoszę, że koniec roku skłania, a innych wręcz zmusza, do rozliczenia się, do uporządkowania i zamknięcia spraw otwartych, niedopowiedzianych. Ja taką mam i zamierzam rozliczyć się, aby w nowy 2026 rok wejść z czystą ostatnią kartą kalendarza 2025 roku.
W pierwszą niedzielę Adwentu św. Paweł powiedział do nas: „(…) Jeżeli twoja najbliższa rodzina, przyjaciel, partia, grupa społeczna ściąga cię w ciemność, to odrzuć ich wszystkich i wybierz Jezusa Chrystusa – jedyną prawdziwą światłość (…).” Nie da się zaprzeczyć, że żyjemy w wyjątkowych czasach zawirowań
Był piękny, pierwszy sierpniowy poniedziałek. Gdy tylko znalazłem się w Wiśle, nie zwlekałem, niezwłocznie pojechałem do pobliskich Górek Wielkich. Z pielęgnowanej potrzeby, od dawna bowiem bardzo chciałem znaleźć się w miejscu, gdzie Zofia Kossak zostawiła po sobie, po swoim pięknym życiu tyle cennych pamiątek. I
„Dziwny jest ten świat” – już dawno temu w zadumie pisał Cyprian Kamil Norwid. Czy ktoś w Polsce pamięta o Światowym Dniu Dziadków i Osób Starszych? W środku polskiego lata? Nie? Tak właśnie sądziłem… Czy to oznacza beznadziejną sytuację dla dziadków i osób starszych? Nie!
W cieniu tegorocznych, znaczących dla Polski i Polaków rocznic, znalazła się jeszcze jedna, o której wypada nam Polakom pamiętać – rocznica związana z zaplanowaną przez sowieckiego okupanta eksterminacją ludności polskiej podczas drugiej wojny światowej. Minęło 85 lat, gdy 10 lutego 1940 roku ruszyła pierwsza spośród
Braniewo. Szesnastotysięczne miasto położone na dalekiej północy Polski, na północnym krańcu Warmii, dawniej morski port handlowy położony w historycznej części biskupiej Warmii. Do 1945 roku Braunsberg położone w Prusach Wschodnich. Dziś siedziba powiatu. Dogodny dojazd „eskami” z centrum Polski, z kierunku Elbląga, pozwala na szybkie i
Na początku przypomnijmy sobie wezwanie św. Jana Pawła II skierowane do nas – do polskiego narodu z języka, ducha i wartości: Musicie być mocni, drodzy bracia i siostry! Musicie być mocni tą mocą, którą daje wiara! Musicie być mocni mocą wiary! Musicie być wierni! Dziś
Dziś chcę podzielić się refleksjami o człowieczej śmierci. O jej szczególnej odmianie – o cichej śmierci. Także o naszej ludzkiej egzystencji nieuchronnie zmierzającej do ostatniego aktu ziemskiego życia – do własnej śmierci. Każdy z nas umrze, to niewątpliwe, w nieznanych nam okolicznościach, miejscu i czasie.
Opowiedzianą pokrótce historię znaczę życiem każdego dnia, aż do dnia ostatniego. Jest syntezą historii mojego życia z historią miasta, które stało się dla mnie jedynym, niewymienialnym na inne miejscem na ziemi. Siedemdziesiąt dwa lata… To już tak wiele, że nie zdołam w szczegółach opowiedzieć wszystkiego,
9.04 (…) Jest godz.14.30. Zajeżdżamy do Smoleńska. Na razie stoimy na dworcu towarowym. (…) Jednak jesteśmy w Smoleńsku. Jest to wieczór, minęliśmy Smoleńsk, dojechaliśmy do stacji Gniezdowo. Wygląda tak, jakbyśmy mieli tu wysiadać, bo kręci się wielu wojskowych” – ostatni zapis w notatniku ppor. rez.
Starą jak świat prawdę ponownie ogłoszę, że koniec roku skłania, a innych wręcz zmusza, do rozliczenia się, do uporządkowania i zamknięcia spraw otwartych, niedopowiedzianych. Ja taką mam i zamierzam rozliczyć się, aby w nowy 2026 rok wejść z czystą ostatnią kartą kalendarza 2025 roku.
W pierwszą niedzielę Adwentu św. Paweł powiedział do nas: „(…) Jeżeli twoja najbliższa rodzina, przyjaciel, partia, grupa społeczna ściąga cię w ciemność, to odrzuć ich wszystkich i wybierz Jezusa Chrystusa – jedyną prawdziwą światłość (…).” Nie da się zaprzeczyć, że żyjemy w wyjątkowych czasach zawirowań
Był piękny, pierwszy sierpniowy poniedziałek. Gdy tylko znalazłem się w Wiśle, nie zwlekałem, niezwłocznie pojechałem do pobliskich Górek Wielkich. Z pielęgnowanej potrzeby, od dawna bowiem bardzo chciałem znaleźć się w miejscu, gdzie Zofia Kossak zostawiła po sobie, po swoim pięknym życiu tyle cennych pamiątek. I
„Dziwny jest ten świat” – już dawno temu w zadumie pisał Cyprian Kamil Norwid. Czy ktoś w Polsce pamięta o Światowym Dniu Dziadków i Osób Starszych? W środku polskiego lata? Nie? Tak właśnie sądziłem… Czy to oznacza beznadziejną sytuację dla dziadków i osób starszych? Nie!
W cieniu tegorocznych, znaczących dla Polski i Polaków rocznic, znalazła się jeszcze jedna, o której wypada nam Polakom pamiętać – rocznica związana z zaplanowaną przez sowieckiego okupanta eksterminacją ludności polskiej podczas drugiej wojny światowej. Minęło 85 lat, gdy 10 lutego 1940 roku ruszyła pierwsza spośród
Braniewo. Szesnastotysięczne miasto położone na dalekiej północy Polski, na północnym krańcu Warmii, dawniej morski port handlowy położony w historycznej części biskupiej Warmii. Do 1945 roku Braunsberg położone w Prusach Wschodnich. Dziś siedziba powiatu. Dogodny dojazd „eskami” z centrum Polski, z kierunku Elbląga, pozwala na szybkie i
Na początku przypomnijmy sobie wezwanie św. Jana Pawła II skierowane do nas – do polskiego narodu z języka, ducha i wartości: Musicie być mocni, drodzy bracia i siostry! Musicie być mocni tą mocą, którą daje wiara! Musicie być mocni mocą wiary! Musicie być wierni! Dziś
Dziś chcę podzielić się refleksjami o człowieczej śmierci. O jej szczególnej odmianie – o cichej śmierci. Także o naszej ludzkiej egzystencji nieuchronnie zmierzającej do ostatniego aktu ziemskiego życia – do własnej śmierci. Każdy z nas umrze, to niewątpliwe, w nieznanych nam okolicznościach, miejscu i czasie.
Już jest! Nowy numer kwartalnika „Civitas Christiana” do pobrania!
