Co takiego złego uczynił bogaty człowiek z dzisiejszej Ewangelii, że znalazł się po śmierci w otchłani i cierpiał męki? Czy sam fakt, że był bogaty, codziennie ucztował i ubierał się w drogie odzienie, wystarczył do tego, aby go potępić? Czy bycie bogatym jest złe samo
Bóg czy Mamona? Dwóch panów, którym można służyć w swoim życiu. Jezus wyraźnie wskazuje, że obu tym panom jednocześnie nie można służyć. Trzeba wybrać i w swoim wyborze być konsekwentnym. Jeśli będziemy próbowali służyć zarówno Bogu, jak i Mamonie, to i tak jednego z nich
Droga, którą nadchodzi Pan, jest drogą mocy, miłości i przebaczenia. Nie przychodzi potępić świat, ale go zbawić. To radosna wiadomość w świecie udręczonym konfliktami i niezgodą, gdzie prawo zemsty i odwetu bierze niejednokrotnie górę nad prawem przebaczenia. Chrystus przychodzi i ma być wywyższony, ale to
Drogą do sukcesu dla wielu ludzkich przedsięwzięć jest dobre planowanie. Jezus w dzisiejszej Ewangelii porusza ten temat podając nam dwa obrazy – jeden to budowa wieży, którą trzeba tak rozplanować, żeby starczyło na jej wykończenie, a drugi obraz to wizja zbliżającej się bitwy w sytuacji,
Jakaś nieokreślona bliżej obawa kierowała człowiekiem, który Jezusowi zadaje pytanie, czy tylko nieliczni będą zbawieni. Skąd od razu taka teza? Przecież pobożni Żydzi byli przekonani, że zbawienie następuje poprzez wierność Prawu. Ten człowiek jednak czuł, że to nie jest wystarczające i Chrystus potwierdza jego obawy.
Słowa Jezusa, że przyszedł na ziemię rzucić na nią ogień oraz że z Jego powodu nastąpi rozłam pomiędzy ludźmi, wydają się niezwykle szokujące i są nimi w istocie. Jezus, którego znamy, przychodzi do nas jako Książę Pokoju, a tutaj słyszymy słowa kojarzące się raczej z
Syn Człowieczy z całą pewnością nadejdzie. Tak nas zapewnia sam Chrystus. Jednakże nie wiemy, kiedy to nastąpi. Czasu Jego przyjścia nawet nie będziemy się domyślać. Jedyne, co wiemy, to, że mamy być zawsze gotowi na Jego powrót i na sąd nad ludzkością, który zadecyduje o
Ten, kto pokłada ufność w dobrach doczesnych, ryzykuje utratę życia wiecznego. Taki wniosek płynie z dzisiejszej Ewangelii. Jezus nie chce wchodzić w ludzkie spory o majątek i rozstrzygać, kto ma rację według ludzkiej sprawiedliwości, ale wskazuje na wyższą zasadę, która odnosi nas do Boga. Tylko
Modlitwa, która została podana przez Chrystusa swoim uczniom, jest zdecydowanie najbardziej znanym tekstem modlitewnym całego chrześcijańskiego świata. Zawiera elementy, które są możliwe do rozwinięcia w indywidualnej modlitwie. Od uwielbienia Boga, który jest Ojcem każdego człowieka i całego stworzenia, poprzez dbałość o Królestwo Boże i wypełnianie
Betania, gdzie mieszkali Łazarz, Marta i Maria, była dla Jezusa prawdziwą oazą spokoju i przystanią przyjaźni. Każdy z nas potrzebuje takiej przestrzeni, gdzie może bezpiecznie czuć się wśród swoich. Jezus także odczuwał taką potrzebę. Czy mamy taką swoją Betanię? Czy sami jesteśmy ludźmi, którzy tworzą
Co takiego złego uczynił bogaty człowiek z dzisiejszej Ewangelii, że znalazł się po śmierci w otchłani i cierpiał męki? Czy sam fakt, że był bogaty, codziennie ucztował i ubierał się w drogie odzienie, wystarczył do tego, aby go potępić? Czy bycie bogatym jest złe samo
Bóg czy Mamona? Dwóch panów, którym można służyć w swoim życiu. Jezus wyraźnie wskazuje, że obu tym panom jednocześnie nie można służyć. Trzeba wybrać i w swoim wyborze być konsekwentnym. Jeśli będziemy próbowali służyć zarówno Bogu, jak i Mamonie, to i tak jednego z nich
Droga, którą nadchodzi Pan, jest drogą mocy, miłości i przebaczenia. Nie przychodzi potępić świat, ale go zbawić. To radosna wiadomość w świecie udręczonym konfliktami i niezgodą, gdzie prawo zemsty i odwetu bierze niejednokrotnie górę nad prawem przebaczenia. Chrystus przychodzi i ma być wywyższony, ale to
Drogą do sukcesu dla wielu ludzkich przedsięwzięć jest dobre planowanie. Jezus w dzisiejszej Ewangelii porusza ten temat podając nam dwa obrazy – jeden to budowa wieży, którą trzeba tak rozplanować, żeby starczyło na jej wykończenie, a drugi obraz to wizja zbliżającej się bitwy w sytuacji,
Jakaś nieokreślona bliżej obawa kierowała człowiekiem, który Jezusowi zadaje pytanie, czy tylko nieliczni będą zbawieni. Skąd od razu taka teza? Przecież pobożni Żydzi byli przekonani, że zbawienie następuje poprzez wierność Prawu. Ten człowiek jednak czuł, że to nie jest wystarczające i Chrystus potwierdza jego obawy.
Słowa Jezusa, że przyszedł na ziemię rzucić na nią ogień oraz że z Jego powodu nastąpi rozłam pomiędzy ludźmi, wydają się niezwykle szokujące i są nimi w istocie. Jezus, którego znamy, przychodzi do nas jako Książę Pokoju, a tutaj słyszymy słowa kojarzące się raczej z
Syn Człowieczy z całą pewnością nadejdzie. Tak nas zapewnia sam Chrystus. Jednakże nie wiemy, kiedy to nastąpi. Czasu Jego przyjścia nawet nie będziemy się domyślać. Jedyne, co wiemy, to, że mamy być zawsze gotowi na Jego powrót i na sąd nad ludzkością, który zadecyduje o
Ten, kto pokłada ufność w dobrach doczesnych, ryzykuje utratę życia wiecznego. Taki wniosek płynie z dzisiejszej Ewangelii. Jezus nie chce wchodzić w ludzkie spory o majątek i rozstrzygać, kto ma rację według ludzkiej sprawiedliwości, ale wskazuje na wyższą zasadę, która odnosi nas do Boga. Tylko
Modlitwa, która została podana przez Chrystusa swoim uczniom, jest zdecydowanie najbardziej znanym tekstem modlitewnym całego chrześcijańskiego świata. Zawiera elementy, które są możliwe do rozwinięcia w indywidualnej modlitwie. Od uwielbienia Boga, który jest Ojcem każdego człowieka i całego stworzenia, poprzez dbałość o Królestwo Boże i wypełnianie
Betania, gdzie mieszkali Łazarz, Marta i Maria, była dla Jezusa prawdziwą oazą spokoju i przystanią przyjaźni. Każdy z nas potrzebuje takiej przestrzeni, gdzie może bezpiecznie czuć się wśród swoich. Jezus także odczuwał taką potrzebę. Czy mamy taką swoją Betanię? Czy sami jesteśmy ludźmi, którzy tworzą
Już jest! Nowy numer kwartalnika „Civitas Christiana” do pobrania!
