Ze wszystkich miast, najwięcej męczenników poniosło śmierć i pochowano w Rzymie. Przez pierwszych 300 lat chrześcijaństwa to tu powstawały dekrety prześladowcze i tu je skwapliwie wykonywano. Kościoły i kaplice Rzymu kryją w swoim cieniu setki ich relikwii. Samych papieży, którzy za wiarę oddali swoje życie,
Święty Andrzej Bobola należy do grona najwybitniejszych postaci w historii polskiego Kościoła. Jego życie, męczeńska śmierć oraz niezwykłe świadectwo wiary sprawiły, że został ogłoszony patronem Polski i do dziś pozostaje inspiracją dla wiernych. W najnowszym materiale z dr. Robertem Zadurą – historykiem, autorem filmów i
„Jestem (…) pewny, co pozostanie na koniec: nie Kościół politycznego kultu, który już jest martwy, ale Kościół wiary. Może już nie być dominującą siłą społeczną w takim stopniu, w jakim był do niedawna; ale będzie cieszyć się świeżym rozkwitem” – pisał ks. prof. Ratzinger pod
W przekazie medialnym różnych prawicowych ugrupowań do pobudzenia elektoratu konieczny jest wątek religijny. Nieco rzadziej, ale zbyt śmiało, instrumentalizuje się Kościół do podpierania różnych idei liberalizmu ekonomicznego, skrzętnie wykonując manewry retoryczne z wybranymi cytatami różnych dokumentów. Czy jednak rzeczywiście Kościół jednoznacznie stoi z prawej strony? Scena polityczna
W czasach głębokich przemian kulturowych, społecznych i politycznych powraca pytanie o fundamenty, na których budujemy życie osobiste i wspólnotowe. Kwietniowy numer kwartalnika podejmuje ten temat wprost, stawiając odważną tezę: współczesny świat – bardziej niż kiedykolwiek – potrzebuje Dekalogu. Punktem wyjścia dla autorów jest diagnoza kryzysu
Wiara dąży swoją naturą do wyrażania się w formach artystycznych i świadectwie historycznym, które mają wewnętrzną siłę ewangelizacyjną i wartościowość kulturową, przed którą Kościół jest wezwany do poświęcenia jej maksymalnej uwagi. Te słowa papieża Jana Pawła II („Motu Proprio Inde a Pontificatus Nostro initio”, 25.03.1993)
Jakiś czas temu słuchając jednej z debat na temat ostatniego dokumentu Papieża Franciszka, a jednocześnie pierwszego Leona XIV, czyli Dilexi te, usłyszałem ciekawe porównanie kwestii odbioru nauczania tego pierwszego. Jeden z prelegentów powiedział, że Franciszek pisał piękne i głębokie treści, ale z racji na wiejsko-proboszczowski
Antyklerykalizm od paru już lat z powodów mniej lub bardziej słusznych, a czasem niesłusznych, stał się postawą pożądaną w społeczeństwie i w jego węższej grupie – w Kościele. Wciąż się dziwię, że tak mocny ruch nie został jeszcze jakoś zbadany ani do końca zdefiniowany. Zwłaszcza,
Okres świąteczny i kolędowy spędzany na parafii raczej nie sprzyja pogłębionym zajęciom intelektualnym, aczkolwiek udało mi się ostatnio przeczytać dwie ciekawe książki wydane w końcu minionego roku. Obie publikacje dotyczą sytuacji współczesnego Kościoła i ich autorzy zgadzają się, że Kościół znajduje się obecnie w bardzo
Agnieszka była w starożytności jedną z najbardziej popularnych świętych. Piszą o niej św. Ambroży, św. Hieronim, papież św. Damazy, papież św. Grzegorz I Wielki i wielu innych. Jako 12-letnia dziewczynka, pochodząca ze starego rodu, miała ponieść męczeńską śmierć na stadionie Domicjana około 305 roku. Na
Ze wszystkich miast, najwięcej męczenników poniosło śmierć i pochowano w Rzymie. Przez pierwszych 300 lat chrześcijaństwa to tu powstawały dekrety prześladowcze i tu je skwapliwie wykonywano. Kościoły i kaplice Rzymu kryją w swoim cieniu setki ich relikwii. Samych papieży, którzy za wiarę oddali swoje życie,
Święty Andrzej Bobola należy do grona najwybitniejszych postaci w historii polskiego Kościoła. Jego życie, męczeńska śmierć oraz niezwykłe świadectwo wiary sprawiły, że został ogłoszony patronem Polski i do dziś pozostaje inspiracją dla wiernych. W najnowszym materiale z dr. Robertem Zadurą – historykiem, autorem filmów i
„Jestem (…) pewny, co pozostanie na koniec: nie Kościół politycznego kultu, który już jest martwy, ale Kościół wiary. Może już nie być dominującą siłą społeczną w takim stopniu, w jakim był do niedawna; ale będzie cieszyć się świeżym rozkwitem” – pisał ks. prof. Ratzinger pod
W przekazie medialnym różnych prawicowych ugrupowań do pobudzenia elektoratu konieczny jest wątek religijny. Nieco rzadziej, ale zbyt śmiało, instrumentalizuje się Kościół do podpierania różnych idei liberalizmu ekonomicznego, skrzętnie wykonując manewry retoryczne z wybranymi cytatami różnych dokumentów. Czy jednak rzeczywiście Kościół jednoznacznie stoi z prawej strony? Scena polityczna
W czasach głębokich przemian kulturowych, społecznych i politycznych powraca pytanie o fundamenty, na których budujemy życie osobiste i wspólnotowe. Kwietniowy numer kwartalnika podejmuje ten temat wprost, stawiając odważną tezę: współczesny świat – bardziej niż kiedykolwiek – potrzebuje Dekalogu. Punktem wyjścia dla autorów jest diagnoza kryzysu
Wiara dąży swoją naturą do wyrażania się w formach artystycznych i świadectwie historycznym, które mają wewnętrzną siłę ewangelizacyjną i wartościowość kulturową, przed którą Kościół jest wezwany do poświęcenia jej maksymalnej uwagi. Te słowa papieża Jana Pawła II („Motu Proprio Inde a Pontificatus Nostro initio”, 25.03.1993)
Jakiś czas temu słuchając jednej z debat na temat ostatniego dokumentu Papieża Franciszka, a jednocześnie pierwszego Leona XIV, czyli Dilexi te, usłyszałem ciekawe porównanie kwestii odbioru nauczania tego pierwszego. Jeden z prelegentów powiedział, że Franciszek pisał piękne i głębokie treści, ale z racji na wiejsko-proboszczowski
Antyklerykalizm od paru już lat z powodów mniej lub bardziej słusznych, a czasem niesłusznych, stał się postawą pożądaną w społeczeństwie i w jego węższej grupie – w Kościele. Wciąż się dziwię, że tak mocny ruch nie został jeszcze jakoś zbadany ani do końca zdefiniowany. Zwłaszcza,
Okres świąteczny i kolędowy spędzany na parafii raczej nie sprzyja pogłębionym zajęciom intelektualnym, aczkolwiek udało mi się ostatnio przeczytać dwie ciekawe książki wydane w końcu minionego roku. Obie publikacje dotyczą sytuacji współczesnego Kościoła i ich autorzy zgadzają się, że Kościół znajduje się obecnie w bardzo
Agnieszka była w starożytności jedną z najbardziej popularnych świętych. Piszą o niej św. Ambroży, św. Hieronim, papież św. Damazy, papież św. Grzegorz I Wielki i wielu innych. Jako 12-letnia dziewczynka, pochodząca ze starego rodu, miała ponieść męczeńską śmierć na stadionie Domicjana około 305 roku. Na
Już jest! Nowy numer kwartalnika „Civitas Christiana” do pobrania!
