Wielkimi krokami zbliża się okres wakacyjny, zapewne większość z nas ma już zaplanowane najbliższe miesiące, może niektórzy złapią jakieś last minute. Pośród obieranych kierunków są i te związane z jakimś sanktuarium bądź miejscem powiązanym z którymś świętym. Taki też program jest proponowany przez wiele biur
„Od dawna nie słyszałem w kościele kazania o grzechu” – stwierdził dziś rano mąż, kiedy jechaliśmy do pracy. No cóż, ja też nie słyszałam. Trochę tłumaczy tę sytuację fakt, że razem chodzimy na Mszę Świętą, ale mam nieodparte wrażenie, że obecnie, poza internetowymi kaznodziejami, mało
Obrzędowość Środy Popielcowej ukierunkowuje nas na ducha pokuty. Ewangelia na ten dzień przestrzega przed tym, aby uczynków pokutnych nie robić na pokaz. Mają one służyć naszemu duchowi, ale nie odchudzaniu, czy zdrowiu, chociaż może być to efekt uboczny. W tym czasie mamy ograniczać rzeczy godziwe
Niektórzy lubią lać wodę, inni tłuc się nie na żarty, jeszcze inni posypują głowy popiołem. Wszystko jest przecież dla ludzi. Aby móc świętować śmigus-dyngus i bawić się kraszankami w wybijanki, trzeba jednak najpierw dobrze przeżyć pierwszy dzień postu. A najlepiej cały Wielki Post.
Katolicy są zobowiązani do świadomego przeżywania wewnętrznego obchodów liturgicznych oraz aktywnego w nich uczestnictwa, a przede wszystkim w liturgii wielkanocnej, jaką stanowi Triduum Paschalne.
Jeśli odetniemy się od dopływów łaski, jaka jest nam hojnie udzielana przez modlitwę, życie sakramentalne i sakramentalia, zaczniemy wewnętrznie umierać. Doświadczymy duchowej pustyni.
Bracia pytali abba Agatona: „Ojcze, która cnota lub dzieło jest najtrudniejsze ze wszystkich?” Odrzekł: „Wybaczcie – wydaje mi się, że nie ma trudu tak wielkiego jak modlitwa”.
Wielkimi krokami zbliża się okres wakacyjny, zapewne większość z nas ma już zaplanowane najbliższe miesiące, może niektórzy złapią jakieś last minute. Pośród obieranych kierunków są i te związane z jakimś sanktuarium bądź miejscem powiązanym z którymś świętym. Taki też program jest proponowany przez wiele biur
„Od dawna nie słyszałem w kościele kazania o grzechu” – stwierdził dziś rano mąż, kiedy jechaliśmy do pracy. No cóż, ja też nie słyszałam. Trochę tłumaczy tę sytuację fakt, że razem chodzimy na Mszę Świętą, ale mam nieodparte wrażenie, że obecnie, poza internetowymi kaznodziejami, mało
Obrzędowość Środy Popielcowej ukierunkowuje nas na ducha pokuty. Ewangelia na ten dzień przestrzega przed tym, aby uczynków pokutnych nie robić na pokaz. Mają one służyć naszemu duchowi, ale nie odchudzaniu, czy zdrowiu, chociaż może być to efekt uboczny. W tym czasie mamy ograniczać rzeczy godziwe
Niektórzy lubią lać wodę, inni tłuc się nie na żarty, jeszcze inni posypują głowy popiołem. Wszystko jest przecież dla ludzi. Aby móc świętować śmigus-dyngus i bawić się kraszankami w wybijanki, trzeba jednak najpierw dobrze przeżyć pierwszy dzień postu. A najlepiej cały Wielki Post.
Katolicy są zobowiązani do świadomego przeżywania wewnętrznego obchodów liturgicznych oraz aktywnego w nich uczestnictwa, a przede wszystkim w liturgii wielkanocnej, jaką stanowi Triduum Paschalne.
Jeśli odetniemy się od dopływów łaski, jaka jest nam hojnie udzielana przez modlitwę, życie sakramentalne i sakramentalia, zaczniemy wewnętrznie umierać. Doświadczymy duchowej pustyni.
Bracia pytali abba Agatona: „Ojcze, która cnota lub dzieło jest najtrudniejsze ze wszystkich?” Odrzekł: „Wybaczcie – wydaje mi się, że nie ma trudu tak wielkiego jak modlitwa”.
Już jest! Nowy numer kwartalnika „Civitas Christiana” do pobrania!
