Cudowny połów ryb uświadamia uczniom niezwykły wymiar Jezusa. Wytrawni rybacy z doświadczenia wiedzieli, że połów ryb o tej porze dnia był bez sensu. Jednak Szymon Piotr zgadza się zarzucić sieci na słowo Jezusa. Zaufał Jemu i nie zawiódł się, a raczej zdumiał wielkością połowu i
Maryja wraz z Józefem zanoszą małego Jezusa do świątyni. Wypełniają w ten sposób wymóg żydowskiego prawa religijnego, że w oznaczonym czasie po urodzeniu ofiarowuje się pierworodnego chłopca Panu Bogu. Ich przybycie do świątyni nie pozostaje niezauważone. W Dzieciątku Jezus rozpoznają Symeon i prorokini Anna obiecanego
Jezus w synagodze czyta Izajasza. Słuchacze dowiadują się, że ten Duch Pański zapowiadany przez proroka działa właśnie w Nim, a słowa Pisma spełniają się na ich oczach. Pan nawiedził lud swój, aby go ocalić i wyzwolić. Nie ręką ludzką, ale poprzez interwencję samego Boga. Nas
Dziś widzimy scenę wesela w Kanie Galilejskiej, na którym brakuje wina. To wielki kłopot dla nowożeńców. Dostrzega ten problem Maryja i udaje się z nim prosto do swego Syna. On nakazuje napełnić stągwie wodą i zanieść biesiadnikom. Woda okazuje się być wyśmienitym winem. Maryja ukazana
Niedzielą Chrztu Pańskiego kończy się liturgiczny okres Bożego Narodzenia, a powraca okres zwykły. Chociaż wydarzenie wcielenia i narodzenia Pana Jezusa od momentu chrztu Chrystusa dzieli aż trzydzieści lat, są one powiązane ze sobą ściśle przez fakt wypełniania się woli Boga wobec narodu wybranego i całej
Elżbieta nie mogła zajść w ciążę. Wreszcie po interwencji samego Boga jest w stanie błogosławionym i spodziewa się dziecka. Maryja o tym fakcie, że Elżbieta jest już w szóstym miesiącu ciąży, dowiaduje się od anioła Gabriela zwiastującego, że narodzi Zbawiciela – Syna Bożego. Udaje się
Jan Chrzciciel konsekwentnie pełni swoją misję głoszenia Dobrej Nowiny i wzywa do nawrócenia, udzielając wszystkim chętnym chrztu w wodach Jordanu. Trzecia niedziela adwentowa nazywana jest z łaciny „Gaudete”, co oznacza wezwanie do radości. Źródłem tej radości jest fakt, że oto Pan jest już bardzo blisko,
Jan Chrzciciel zostaje wezwany do głoszenia, że zbliża się czas zbawienia. Prostować ścieżki i przygotowywać drogę dla Pana – oto treść wystąpień Jana. Czas się wypełnił, a Bóg wkroczył w historię świata w Jezusie z Nazaretu przybrawszy postać cielesną, widzialną i dotykalną dla każdego człowieka.
Pewien człowiek przybiega do Jezusa i pyta się, co ma robić, aby osiągnąć życie wieczne. Jest to dla niego tak ważna sprawa, że pytanie zadaje klęcząc, a Jezusa nazywa dobrym nauczycielem. Jezus mówi, że tylko Bóg jest dobry i poleca mu przestrzegać przykazań. Okazuje się,
Jezus zapytany przez faryzeuszy, czy wolno mężowi oddalić żonę, odpowiada pytaniem na pytanie dociekając, co w tej sprawie przykazał Mojżesz. Jezus odpowiada prowokacją na prowokację. Faryzeusze chcą Go pogrążyć, a On chce zmusić ich do myślenia i wykazania wyższości prawa, które dał Bóg przy stworzeniu
Cudowny połów ryb uświadamia uczniom niezwykły wymiar Jezusa. Wytrawni rybacy z doświadczenia wiedzieli, że połów ryb o tej porze dnia był bez sensu. Jednak Szymon Piotr zgadza się zarzucić sieci na słowo Jezusa. Zaufał Jemu i nie zawiódł się, a raczej zdumiał wielkością połowu i
Maryja wraz z Józefem zanoszą małego Jezusa do świątyni. Wypełniają w ten sposób wymóg żydowskiego prawa religijnego, że w oznaczonym czasie po urodzeniu ofiarowuje się pierworodnego chłopca Panu Bogu. Ich przybycie do świątyni nie pozostaje niezauważone. W Dzieciątku Jezus rozpoznają Symeon i prorokini Anna obiecanego
Jezus w synagodze czyta Izajasza. Słuchacze dowiadują się, że ten Duch Pański zapowiadany przez proroka działa właśnie w Nim, a słowa Pisma spełniają się na ich oczach. Pan nawiedził lud swój, aby go ocalić i wyzwolić. Nie ręką ludzką, ale poprzez interwencję samego Boga. Nas
Dziś widzimy scenę wesela w Kanie Galilejskiej, na którym brakuje wina. To wielki kłopot dla nowożeńców. Dostrzega ten problem Maryja i udaje się z nim prosto do swego Syna. On nakazuje napełnić stągwie wodą i zanieść biesiadnikom. Woda okazuje się być wyśmienitym winem. Maryja ukazana
Niedzielą Chrztu Pańskiego kończy się liturgiczny okres Bożego Narodzenia, a powraca okres zwykły. Chociaż wydarzenie wcielenia i narodzenia Pana Jezusa od momentu chrztu Chrystusa dzieli aż trzydzieści lat, są one powiązane ze sobą ściśle przez fakt wypełniania się woli Boga wobec narodu wybranego i całej
Elżbieta nie mogła zajść w ciążę. Wreszcie po interwencji samego Boga jest w stanie błogosławionym i spodziewa się dziecka. Maryja o tym fakcie, że Elżbieta jest już w szóstym miesiącu ciąży, dowiaduje się od anioła Gabriela zwiastującego, że narodzi Zbawiciela – Syna Bożego. Udaje się
Jan Chrzciciel konsekwentnie pełni swoją misję głoszenia Dobrej Nowiny i wzywa do nawrócenia, udzielając wszystkim chętnym chrztu w wodach Jordanu. Trzecia niedziela adwentowa nazywana jest z łaciny „Gaudete”, co oznacza wezwanie do radości. Źródłem tej radości jest fakt, że oto Pan jest już bardzo blisko,
Jan Chrzciciel zostaje wezwany do głoszenia, że zbliża się czas zbawienia. Prostować ścieżki i przygotowywać drogę dla Pana – oto treść wystąpień Jana. Czas się wypełnił, a Bóg wkroczył w historię świata w Jezusie z Nazaretu przybrawszy postać cielesną, widzialną i dotykalną dla każdego człowieka.
Pewien człowiek przybiega do Jezusa i pyta się, co ma robić, aby osiągnąć życie wieczne. Jest to dla niego tak ważna sprawa, że pytanie zadaje klęcząc, a Jezusa nazywa dobrym nauczycielem. Jezus mówi, że tylko Bóg jest dobry i poleca mu przestrzegać przykazań. Okazuje się,
Jezus zapytany przez faryzeuszy, czy wolno mężowi oddalić żonę, odpowiada pytaniem na pytanie dociekając, co w tej sprawie przykazał Mojżesz. Jezus odpowiada prowokacją na prowokację. Faryzeusze chcą Go pogrążyć, a On chce zmusić ich do myślenia i wykazania wyższości prawa, które dał Bóg przy stworzeniu
Już jest! Nowy numer kwartalnika „Civitas Christiana” do pobrania!
