Jakaś nieokreślona bliżej obawa kierowała człowiekiem, który Jezusowi zadaje pytanie, czy tylko nieliczni będą zbawieni. Skąd od razu taka teza? Przecież pobożni Żydzi byli przekonani, że zbawienie następuje poprzez wierność Prawu. Ten człowiek jednak czuł, że to nie jest wystarczające i Chrystus potwierdza jego obawy.
Słowa Jezusa, że przyszedł na ziemię rzucić na nią ogień oraz że z Jego powodu nastąpi rozłam pomiędzy ludźmi, wydają się niezwykle szokujące i są nimi w istocie. Jezus, którego znamy, przychodzi do nas jako Książę Pokoju, a tutaj słyszymy słowa kojarzące się raczej z
Syn Człowieczy z całą pewnością nadejdzie. Tak nas zapewnia sam Chrystus. Jednakże nie wiemy, kiedy to nastąpi. Czasu Jego przyjścia nawet nie będziemy się domyślać. Jedyne, co wiemy, to, że mamy być zawsze gotowi na Jego powrót i na sąd nad ludzkością, który zadecyduje o
Ten, kto pokłada ufność w dobrach doczesnych, ryzykuje utratę życia wiecznego. Taki wniosek płynie z dzisiejszej Ewangelii. Jezus nie chce wchodzić w ludzkie spory o majątek i rozstrzygać, kto ma rację według ludzkiej sprawiedliwości, ale wskazuje na wyższą zasadę, która odnosi nas do Boga. Tylko
Modlitwa, która została podana przez Chrystusa swoim uczniom, jest zdecydowanie najbardziej znanym tekstem modlitewnym całego chrześcijańskiego świata. Zawiera elementy, które są możliwe do rozwinięcia w indywidualnej modlitwie. Od uwielbienia Boga, który jest Ojcem każdego człowieka i całego stworzenia, poprzez dbałość o Królestwo Boże i wypełnianie
Uczony w Prawie wystawia Jezusa na próbę i pyta Go, jak ma osiągnąć życie wieczne. Jezus odsyła uczonego do tego, co znajduje się zapisane w Prawie żydowskim. O dziwo uczony nie wskazuje na jakiekolwiek przykazanie, czy przepis ze zwyczajowego prawa żydowskiego, ale cytuje przykazanie miłości
Jezus posyła dużą grupę swoich uczniów, aby szli i głosili, że Królestwo Boże już jest blisko. Podkreśla przy tym, żeby nie opierali się na swoich zabezpieczeniach, ale zaufali Bogu, który ich poprowadzi. Oni mają nieść dobrą nowinę o pokoju. Słowa pozdrowienia brzmią: „Pokój temu domowi”.
Tej niedzieli obchodząc Uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła stajemy się świadkami już nie tylko wyznania Piotra o mesjańskim posłannictwie Jezusa, ale także przekazania mu przez Chrystusa władzy nad Kościołem. Piotr jako pierwszy papież staje się skałą – opoką, na której ma być utwierdzony Kościół.
Piotr trafnie odpowiada na pytanie Jezusa, za kogo uważają Go uczniowie, mówiąc, że widzą w Nim Mesjasza Bożego. To już poważne wyznanie, ale jeszcze daleko do głębszego zrozumienia, kim jest ów Mesjasz – czy tylko nadzwyczajnym człowiekiem, Bożym wybrańcem, czy też samym Bogiem Wcielonym. Zrozumienie
Duch Święty objawia nam skutecznie tajemnice Boga. Dzięki Niemu, który z Chrystusa bierze i nam objawia, dowiadujemy się, że radykalnie jeden Bóg to Trzy Osoby Boskie – Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty. Bóg jest Trójcą i to niepojętą dla ludzkiego rozumu. Rozumiejąc, że
Jakaś nieokreślona bliżej obawa kierowała człowiekiem, który Jezusowi zadaje pytanie, czy tylko nieliczni będą zbawieni. Skąd od razu taka teza? Przecież pobożni Żydzi byli przekonani, że zbawienie następuje poprzez wierność Prawu. Ten człowiek jednak czuł, że to nie jest wystarczające i Chrystus potwierdza jego obawy.
Słowa Jezusa, że przyszedł na ziemię rzucić na nią ogień oraz że z Jego powodu nastąpi rozłam pomiędzy ludźmi, wydają się niezwykle szokujące i są nimi w istocie. Jezus, którego znamy, przychodzi do nas jako Książę Pokoju, a tutaj słyszymy słowa kojarzące się raczej z
Syn Człowieczy z całą pewnością nadejdzie. Tak nas zapewnia sam Chrystus. Jednakże nie wiemy, kiedy to nastąpi. Czasu Jego przyjścia nawet nie będziemy się domyślać. Jedyne, co wiemy, to, że mamy być zawsze gotowi na Jego powrót i na sąd nad ludzkością, który zadecyduje o
Ten, kto pokłada ufność w dobrach doczesnych, ryzykuje utratę życia wiecznego. Taki wniosek płynie z dzisiejszej Ewangelii. Jezus nie chce wchodzić w ludzkie spory o majątek i rozstrzygać, kto ma rację według ludzkiej sprawiedliwości, ale wskazuje na wyższą zasadę, która odnosi nas do Boga. Tylko
Modlitwa, która została podana przez Chrystusa swoim uczniom, jest zdecydowanie najbardziej znanym tekstem modlitewnym całego chrześcijańskiego świata. Zawiera elementy, które są możliwe do rozwinięcia w indywidualnej modlitwie. Od uwielbienia Boga, który jest Ojcem każdego człowieka i całego stworzenia, poprzez dbałość o Królestwo Boże i wypełnianie
Uczony w Prawie wystawia Jezusa na próbę i pyta Go, jak ma osiągnąć życie wieczne. Jezus odsyła uczonego do tego, co znajduje się zapisane w Prawie żydowskim. O dziwo uczony nie wskazuje na jakiekolwiek przykazanie, czy przepis ze zwyczajowego prawa żydowskiego, ale cytuje przykazanie miłości
Jezus posyła dużą grupę swoich uczniów, aby szli i głosili, że Królestwo Boże już jest blisko. Podkreśla przy tym, żeby nie opierali się na swoich zabezpieczeniach, ale zaufali Bogu, który ich poprowadzi. Oni mają nieść dobrą nowinę o pokoju. Słowa pozdrowienia brzmią: „Pokój temu domowi”.
Tej niedzieli obchodząc Uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła stajemy się świadkami już nie tylko wyznania Piotra o mesjańskim posłannictwie Jezusa, ale także przekazania mu przez Chrystusa władzy nad Kościołem. Piotr jako pierwszy papież staje się skałą – opoką, na której ma być utwierdzony Kościół.
Piotr trafnie odpowiada na pytanie Jezusa, za kogo uważają Go uczniowie, mówiąc, że widzą w Nim Mesjasza Bożego. To już poważne wyznanie, ale jeszcze daleko do głębszego zrozumienia, kim jest ów Mesjasz – czy tylko nadzwyczajnym człowiekiem, Bożym wybrańcem, czy też samym Bogiem Wcielonym. Zrozumienie
Duch Święty objawia nam skutecznie tajemnice Boga. Dzięki Niemu, który z Chrystusa bierze i nam objawia, dowiadujemy się, że radykalnie jeden Bóg to Trzy Osoby Boskie – Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty. Bóg jest Trójcą i to niepojętą dla ludzkiego rozumu. Rozumiejąc, że
Już jest! Nowy numer kwartalnika „Civitas Christiana” do pobrania!
