To dzięki oddolnym inicjatywom Polaków, a nie władzy państwowej czy samorządowej, powstaje wiele cennych lokalnych projektów, zostają zachowane miejsca pamięci o wymowie patriotycznej i historycznej, obiekty świadczące o świetności oręża polskiego, zaopiekowane ginące cmentarze, a nawet osamotnione w leśnych głuszach groby polskich patriotów. Szachraje prawdy
Święty Otton odegrał kluczową rolę w chrystianizacji Pomorza. Dzięki roztropności, umiejętności prowadzenia dialogu i wsparciu księcia Bolesława Krzywoustego doprowadził do powstania licznych wspólnot chrześcijańskich na tych ziemiach. Jego działalność przyniosła mu przydomek „Apostoła Pomorza” i zapewniła trwałe miejsce w historii Kościoła w Polsce i Europie.
W PRL obchodzono 17 stycznia jako dzień wyzwolenia Warszawy przez Armię Czerwoną w 1945 roku. Organizowano uroczystości i akademie, składano wieńce pod „pomnikami wdzięczności”. Czy rzeczywiście tego dnia doszło do wyzwolenia? Gdy Niemcy wycofali się z doszczętnie zniszczonego miasta, Sowieci po prostu zajęli milczące gruzowiska,
Podniosła się wrzawa w związku z pogwałceniem przez „nadludzi” kolejnej świętości. Dom aukcyjny, czy jakiś podobny twór, chciał handlować pozostałościami po niemieckim ludobójstwie i innych zbrodniach wojennych, będących wcześniej własnością Ofiar. Mnie to absolutnie nie dziwi i jestem zaskoczony, że tak wielu nagle się zdziwiło.
Obchodzimy dzisiaj w Kościele wspomnienie sióstr nazaretanek, które podczas okupacji niemieckiej w Nowogródku ofiarowując swoje życie, ocaliły od śmierci 120 osób. Po napadzie wojsk niemieckich na Polskę we wrześniu 1939 roku część przerażonej ludności polskiej mieszkającej dotąd w Nowogródku opuściła swe domostwa i udała się
18 listopada 1965 roku ze Stolicy Apostolskiej zostało wystosowane „Orędzie biskupów polskich do ich niemieckich braci w Chrystusowym urzędzie pasterskim”. Do historii Europy, a szczególnie stosunków polsko-niemieckich, przeszedł słynny jego fragment: „Udzielamy wybaczenia i prosimy o nie”. Orędzie to jeden z 56 dokumentów, w których
Prof. Ruchniewicz, były pełnomocnik MSZ i dyrektor Instytutu Pileckiego, szykował „akcję” zwrotu dóbr kultury Niemcom. O tym i o innych germanofilskich działaniach opowiada Piotr Sutowicz w najnowszym odcinku z serii felietonów „(Za)krótko”. Posłuchajcie całości! /ab
Nasi przyjaciele z „Deutsche Welle” 8 maja napisali tak: „W zasadzie udało się coś, co w Niemczech zdarza się w ostatnich latach niezwykle rzadko. W ekspresowym tempie zrealizowano ważny i wymagający dużo administracyjnego wysiłku projekt”. Czyżby? Tak, to zapewne znaczny wysiłek dla niemieckich elit w centrum
O wizycie „koalicji chętnych” w Kijowie, Tusku jadącym w osobnym wagonie i historycznych analogiach „polityki salonkowej” opowiada Piotr Sutowicz w najnowszym „(Za)krótko”. Uwaga autora, kilkakrotne pojawienie się określenia: „Królestwo Kongresowe” ma jedynie charakter określenia pewnego terytorium. Autor „tradycyjnie” zaznacza również, że idzie na wybory prezydenckie
W pierwszej części tej opowieści opisałem z grubsza, jak to społeczność międzynarodowa chciała ukarać zbrodniarzy wojennych po I wojnie światowej i jak z tych chęci niewiele zrealizowano. Niemcy różnymi sztuczkami doprowadzili do ośmieszenia procesu karania. Po II wojnie światowej nie wykpili się już tak całkiem
To dzięki oddolnym inicjatywom Polaków, a nie władzy państwowej czy samorządowej, powstaje wiele cennych lokalnych projektów, zostają zachowane miejsca pamięci o wymowie patriotycznej i historycznej, obiekty świadczące o świetności oręża polskiego, zaopiekowane ginące cmentarze, a nawet osamotnione w leśnych głuszach groby polskich patriotów. Szachraje prawdy
Święty Otton odegrał kluczową rolę w chrystianizacji Pomorza. Dzięki roztropności, umiejętności prowadzenia dialogu i wsparciu księcia Bolesława Krzywoustego doprowadził do powstania licznych wspólnot chrześcijańskich na tych ziemiach. Jego działalność przyniosła mu przydomek „Apostoła Pomorza” i zapewniła trwałe miejsce w historii Kościoła w Polsce i Europie.
W PRL obchodzono 17 stycznia jako dzień wyzwolenia Warszawy przez Armię Czerwoną w 1945 roku. Organizowano uroczystości i akademie, składano wieńce pod „pomnikami wdzięczności”. Czy rzeczywiście tego dnia doszło do wyzwolenia? Gdy Niemcy wycofali się z doszczętnie zniszczonego miasta, Sowieci po prostu zajęli milczące gruzowiska,
Podniosła się wrzawa w związku z pogwałceniem przez „nadludzi” kolejnej świętości. Dom aukcyjny, czy jakiś podobny twór, chciał handlować pozostałościami po niemieckim ludobójstwie i innych zbrodniach wojennych, będących wcześniej własnością Ofiar. Mnie to absolutnie nie dziwi i jestem zaskoczony, że tak wielu nagle się zdziwiło.
Obchodzimy dzisiaj w Kościele wspomnienie sióstr nazaretanek, które podczas okupacji niemieckiej w Nowogródku ofiarowując swoje życie, ocaliły od śmierci 120 osób. Po napadzie wojsk niemieckich na Polskę we wrześniu 1939 roku część przerażonej ludności polskiej mieszkającej dotąd w Nowogródku opuściła swe domostwa i udała się
18 listopada 1965 roku ze Stolicy Apostolskiej zostało wystosowane „Orędzie biskupów polskich do ich niemieckich braci w Chrystusowym urzędzie pasterskim”. Do historii Europy, a szczególnie stosunków polsko-niemieckich, przeszedł słynny jego fragment: „Udzielamy wybaczenia i prosimy o nie”. Orędzie to jeden z 56 dokumentów, w których
Prof. Ruchniewicz, były pełnomocnik MSZ i dyrektor Instytutu Pileckiego, szykował „akcję” zwrotu dóbr kultury Niemcom. O tym i o innych germanofilskich działaniach opowiada Piotr Sutowicz w najnowszym odcinku z serii felietonów „(Za)krótko”. Posłuchajcie całości! /ab
Nasi przyjaciele z „Deutsche Welle” 8 maja napisali tak: „W zasadzie udało się coś, co w Niemczech zdarza się w ostatnich latach niezwykle rzadko. W ekspresowym tempie zrealizowano ważny i wymagający dużo administracyjnego wysiłku projekt”. Czyżby? Tak, to zapewne znaczny wysiłek dla niemieckich elit w centrum
O wizycie „koalicji chętnych” w Kijowie, Tusku jadącym w osobnym wagonie i historycznych analogiach „polityki salonkowej” opowiada Piotr Sutowicz w najnowszym „(Za)krótko”. Uwaga autora, kilkakrotne pojawienie się określenia: „Królestwo Kongresowe” ma jedynie charakter określenia pewnego terytorium. Autor „tradycyjnie” zaznacza również, że idzie na wybory prezydenckie
W pierwszej części tej opowieści opisałem z grubsza, jak to społeczność międzynarodowa chciała ukarać zbrodniarzy wojennych po I wojnie światowej i jak z tych chęci niewiele zrealizowano. Niemcy różnymi sztuczkami doprowadzili do ośmieszenia procesu karania. Po II wojnie światowej nie wykpili się już tak całkiem
Już jest! Nowy numer kwartalnika „Civitas Christiana” do pobrania!
