Jezus rozsyła swoich apostołów, aby obwieszczali ludowi Izraela, że bliskie już jest Królestwo Niebieskie. Jednocześnie zakazuje im wstępować do pogan i miast samarytańskich. W tym przejawia się prawdziwe wybraństwo narodu żydowskiego. Żydzi są narodem przez Boga wybranym i to im pierwszym należało objawić Dobrą Nowinę o zbawieniu, zanim dowiedzą się o tym poganie. Jest to też przejaw głębokiego zaufania Jezusa wobec swoich uczniów. Przecież poleca im, aby czynili wszystko, co On sam czyni. Jest to też rodzaj „praktyk” przed ich późniejszą, samodzielną działalnością.

Nas także Jezus posyła, aby głosić czynami dobroci, miłosierdzia i przebaczenia Dobrą Nowinę o zbawieniu. Nikt nas z tego obowiązku nie może zwolnić. Należy przy tej okazji zwrócić uwagę na kolejność tego głoszenia. Podobnie jak Jezus posłał uczniów do owiec, które poginęły z rodu Izraela, tak nas posyła w pierwszej kolejności do ludzi ochrzczonych, którzy przestali mieć cokolwiek wspólnego z wiarą katolicką i funkcjonują poza wspólnotą Kościoła. Jedyne, co ich łączy z Kościołem, to okazjonalne, tak zwane „z tradycji i zwyczaju” przyjmowanie sakramentów świętych.

Zatem nie zapominając i nie zaniedbując działalności misyjnej, należy zadbać i uporządkować "własne podwórko". Ewangelizacja ludzi ochrzczonych, a praktycznie niewierzących i niepraktykujących jest kluczowa nie tylko dla samego Kościoła, ale także dla utrzymania chrześcijańskiej kultury i wartości współczesnej cywilizacji, która przynajmniej w Europie na chrześcijaństwie wyrosła.

Działalności rozesłanych apostołów towarzyszyły liczne znaki i cuda. Czy dzisiaj także zostajemy uzbrojeni w moc czynienia takich samych cudów? Wydaje się, że takie zdarzenia są dzisiaj całkowitą rzadkością i dzieją się zwłaszcza w szczególnych miejscach kultu, takich jak sanktuaria. Tymczasem największymi znakami dla współczesnego świata mogą być postawa gotowości do przebaczenia, okazywane czyny miłosierdzia, solidarność z chorymi i cierpiącymi, a także zaprowadzanie pokoju.

W świecie targanym licznymi wojnami i konfliktami, w świecie, w którym demony destrukcji, przemocy, agresji, demoralizacji i nihilizmu przejmują kontrolę nad ludzkim myśleniem i działaniem; właśnie w takim świecie jest potrzeba głoszenia zbawienia w Chrystusie. To On zwyciężył szatana, grzech i śmierć, to On jedyny jest w stanie dać pokój serca człowiekowi, który przyjmując Go jako swojego Pana i Zbawiciela odnajduje radość i szczęście. Już tu na ziemi, pomimo trudów i prześladowań. Czujmy się zatem wybrani i posłani, aby z powyższym przesłaniem iść do ludzi wokół nas.

/ab